“Berezowska. Nagość dla wszystkich”, Małgorzata Czyńska

Opisane w książce Małgorzaty Czyńskiej życie wybitnej polskiej rysowniczki i malarki, mogłoby z powodzeniem stanowić kanwę kasowego filmu fabularnego. Zwroty akcji w historii Mai Berezowskiej bywają doprawdy oszałamiające. Od uznania i podziwu francuskich elit artystycznych, po obóz koncentracyjny w Ravensbrück. Od prestiżu i życia w luksusie, po eksperymenty medyczne. Od ocalenia i kolejnych sukcesów w Szwecji, po powrót do polskiej smyczy artystycznej i komunistycznego kagańca na sztukę.

Maja Berezowska, przez całe niemal życie twórcze, z różnym natężeniem borykała się z opiniami ludzi, którzy w opiewanej w jej rysunkach nagości, widzieli jedynie pornografię. Umiłowanie przez nią piękna ludzkiego ciała i uroku swobodnego sposobu bycia, stało się jej znakiem rozpoznawczym. Podziwiana i uwielbiana przez jednych. Uznawana za rozpustnicę i demoralizatorkę przez innych. Pozostała wierna własnej wizji miłości zmysłowej i prawu kobiety do rozkoszy cielesnej. W epoce, w której żyła, była to prawdziwie rewolucyjna postawa.

Małgorzata Czyńska w sposób niezwykle subtelny, rysuje obraz kobiety wybitnie uzdolnionej, która nade wszystko kocha życie. Wydaje się, że właśnie ta afirmacja życia staje się dla niej jedynym sposobem na przetrwanie piekła więzienia i obozowego koszmaru. Niezmiennie pogodna i skupiająca się na tym, co piękne i radosne, przyciągała do siebie pozytywnych ludzi, którzy niejednokrotnie ratowali jej życie.

Mimo trudności i niełatwych doznań Maja Berezowska była szczęściarą. Posiadała bowiem, nieprzeciętny talent. I wykorzystała go, ofiarując ludziom szczęśliwe chwile. Nawet wówczas, kiedy świat wokół, miał do zaoferowania  jedynie strach i pogardę.